Vijf bekende Emstenaren waagden zich op misschien wel de lastigste plek van de avond: de bok.
Teunie Hilberink, Willia Jacobs-Leurink, Dylan van der Beek, Wesley van Luttikhuizen en Esther van Gortel hadden zich de afgelopen tijd samen met het orkest voorbereid op hun optreden. Alle vijf kozen ze hun eigen muziekstuk en kregen ze tijdens de repetities de kans om te ontdekken hoe het is om een compleet orkest te leiden. Zaterdagavond moest blijken wat ze daarvan hadden opgestoken.
Teunie Hilberink, beheerder van kerkgebouw De Hoeksteen, beet het spits af met Vivo per lei. Ondanks de zenuwen begon ze overtuigend aan het nummer. Het hele stuk is een zogenaamde 'vierkwartsmaat', maar als instinker zit er één maat in met maar twee tellen. Die ging vlekkeloos! Soms raakte ze de maat even kwijt, maar herstelde dat wel elke keer weer. En dat is niet makkelijk.
Daarna was het de beurt aan Willia Jacobs-Leurink van Zangvereniging Zang & Vriendschap. Het nummer Always look on the bright side past haar als een jas. Het begin is onwijs moelijk met allerlei overgangen. Ze sloeg hier sterk doorheen en kreeg het orkest goed mee. Richting het einde straalde het plezier ervan af en dat liet het orkest horen. Haar optreden viel in de smaak bij het publiek en de orkestleden en dat zou later op de avond genoeg blijken voor een plek in de grote finale.
Wesley van Luttikhuizen, bekend van Spar van Luttikhuizen, dirigeerde Feeling Good, gekozen door zijn collega's. Het was zeker niet een makkelijk stuk om te dirigeren. Maar hij had aan 1 vinger al genoeg, of zoals jurylid Linda zei: "je hebt vast geoefend in de Spar, daar ligt de jam en daar liggen de eieren".
Als vierde kwam Esther van Gortel de bok op. Ze is bekend van Apotheek Stellendam en van de Oranjevereniging Emst. Zij dirigeerde Circle of life uit de Lion King. Het was heel knap hoe zij naast een strakke maat ook nog alle inzetten aangaf voor de muzikanten. Ze bleek met dit optreden de favoriet van het publiek te zijn.
Dylan van der Beek van VV Emst sloot af en verruilde voor één avond het voetbalveld voor de bok. Hij dirigeerde Europapa in kenmerkende blauwe jas. Hij voerde het tempo lekker op en haalde de muzikanten ook uit hun comfortzone door ze te laten roepen "Welkom in Europa, jonguh", zoals Joost Klein het ook deed.
Na de vijf optredens werd duidelijk dat Willia en Esther zich hadden geplaatst voor de finale. Daar wachtte hen nog één laatste opdracht. Ditmaal mochten ze niet zelf een muziekstuk uitkiezen: beide finalisten moesten hetzelfde werk dirigeren.
Dat finalenummer was Radetzky Forever. Willia en Esther kregen allebei de kans om het orkest door het stuk te leiden en nog één keer te laten zien wat ze tijdens hun voorbereiding hadden geleerd. Het publiek klapte enthousiast mee.
Na beide uitvoeringen volgde het verlossende woord van de jury: Esther van Gortel is Maestro Emst 2026!
Hoewel er uiteindelijk maar één met de titel naar huis kon gaan, verdienen alle vijf de deelnemers een groot compliment. In korte tijd moesten zij zich iets totaal nieuws eigen maken en vervolgens voor een volle zaal een compleet orkest leiden. Teunie, Wesley, Dylan, Willia en Esther deden dat ieder op hun eigen manier en zorgden daarmee voor een afwisselende en vooral erg leuke avond.
Muziekvereniging Prins Bernhard Emst kijkt dan ook met veel plezier terug op de derde editie van Maestro Emst. Dank aan alle Maestro’s voor hun enthousiasme en inzet, aan iedereen die heeft meegewerkt aan de voorbereiding en natuurlijk aan het publiek voor de geweldige belangstelling.
